Kot Angens

Siedział Angens, kociak śmiały
Lubił w kątach pstre zabawy
Czasem bryknął, czasem fiknął
Czasem w przedpokoju śmignął

Lubił Alfę, lubił Betę
Nie raz Gammę, rzadziej Tetę
Wciąż uciekał nigdy ziewał
Bo stosunki z nimi miewał

Aż tu nagle w jednej chwili
Wszystkie kąty się upiły
Z awantury bardzo ostrej
Nie mógł brać już żadnej prostej

A na koniec, powiem szczerze
Angens zawsze jest na przedzie
Taki kociak, mały psota
Gdzie zawita, tam namota.